Een witte wereld, dat is het, hoewel hier in Leeuwarden, er ligt maar een paar centimeter. Het begon pas vanmorgen vroeg hier en het is van die poederachtige sneeuw. Daarbij komt, dat het steeds verplaatst wordt door de harde wind. Gevolg, sommige stoepen zijn gewoon nog schoon, terwijl op andere plaatsen de sneeuw zich ophoopt.

Er rijden geen treinen en ook veel bus- en tramlijnen liggen plat. Het doet in de verte denken aan 1979, maar dan alleen in de verte. Wij woonden nog geen jaar in Veenwouden toen we ingesneeuwd raakten. Het nieuws had toen toch  meer tijd nodig om zich te verplaatsen dan nu. Voor een familiefeest zouden we naar Breda, net als familie uit Groningen. Maar dat kon niet, we waren  ingesneeuwd. Aanvankelijk werden we niet serieus genomen door onze zuidelijke familieleden, niet zo gek, want de NOS, toen nog NTS, kwam ook ’s avonds pas met het nieuws.

We woonden in een nieuwe wijk en de sneeuw zorgde voor een forse groei van het sociale contact. Dat was een voordeel. Met de een ging je hout halen, voor als de verwarming uit zou vallen en met de ander boodschappen doen voor de buurt bij de Vivo. Waarbij de boodschappen vervoerd werden in de kinderwagenbak op de slee. En niet weg kunnen betekende bij elkaar kruipen in onze eigen huizen.

Wat dat betreft, ziet de wereld er nu anders uit. Weliswaar weten we nu na vijf minuten al wat er in de rest van het land aan de hand is, maar gezellig bij elkaar zitten, nee, dat kan dan weer niet. Want al die mooie witte sneeuw doet Corona niet verdwijnen. Dat probleem is er en zal er nog wel even zijn ook. Het maakt dat de gesprekken, telefonisch dan wel via de social media nu twee onderwerpen omvatten. Misschien kan de sneeuw ons even afleiden van dat andere.

Soms denk ik, zou de natuur een beetje boos op ons zijn? Het klimaat krijgt nog altijd niet de aandacht die het verdient en de dreiging groeit. De Noordpool verliest steeds meer ijs, wat er dan weer voor zorgt dat het water in de zeeën stijgt. Met alle gevolgen van dien.  Krijgen we een waarschuwing? Nee, onzin, we zouden voldoende gewaarschuwd moeten zijn. Dit probleem is wereldwijd en dat beetje sneeuw hier verandert er op zich niets aan.

Het kan ons wel aan het denken zetten natuurlijk, maar dan heb ik het over nog een ander probleem, dat door Corona en winters weer ondergesneeuwd raakt en dat zijn de vluchtelingen. Want wat betekent dat beetje sneeuw voor ons in onze goed verwarmde comfortabele huizen in vergelijking met de mensen die van het uitgebrande Moria naar een ander, nog slechter kamp op Lesbos gebracht zijn. Kleine tentjes in de kou en de regen.  Mogen zij niet ook warm en droog zitten? Mogen hun kinderen niet ook spelen en naar school gaan?  Van ons (demissionaire) kabinet moeten ze het in elk geval niet hebben. Mevrouw Broekers-Knol houdt vol dat er een oplossing in de regio moet zijn en dat er geen vijftig ouderloze kinderen zijn die passen in het juiste plaatje om hierheen komen.

En dan mogen wij een tekort aan vaccins hebben, daar hebben ze er helemaal geen! Overigens geldt dat voor een heel groot deel van de wereld. De vaccins worden over de rijke landen verspreid en de rest mag wachten.

Maar genoeg gesomberd nu, ik gun de kinderen met hun ouders een hele fijne dag in de sneeuw en o ja alleen sneeuwballen gooien naar het eigen gezin!

Veel plezier,

Miriam