Hoofdmenu

Corona, zo zie ik dat…

 corona school open raamtekening 1

Als ik een stukje wil schrijven, heb ik uiteraard eerst een onderwerp en vervolgens een rode draad in gedachte. Het onderwerp blijft tijdens het schrijven over het algemeen staan, die rode draad is minder zeker. Ik eindig nogal eens heel ergens anders dan ik vooraf gedacht had. Maar nu moet ik iets bekennen, ik ben niet zo zeker van mijn onderwerp, om het over een rode draad maar niet te hebben. Hoe dat komt? Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik ben wat in de war. Het komt door Covid-19 of corona, zo je wilt. Er is genoeg om over te schrijven, maar ik ben er niet zo zeker van dat ik over alles een uitgesproken mening kan geven. Er zijn te veel “aan de andere kant” dingen of “maar het kan ook zo zijn” onderwerpen. Ik ga toch een poging wagen.

Om te beginnen de jongeren. Over hen weten we inmiddels dat afstand houden onder elkaar niet meer hoeft. Tot achttien jaar tenminste. Heel fijn, ik gun ze dat helemaal. Het thuiszitten was natuurlijk niet leuk. Alles via je mobieltje, je laptop en je tablet bespreken. Niks aan! Liever naar school en daar dan naast elkaar zitten en naar je mobieltje kijken! Nee, dat is flauw, opgesloten zitten is niet fijn. Maar ik erger me toch ook af en toe. Ze klagen steen en been over wat ze allemaal moeten missen, introductieweken, afscheidsfeestjes, noem maar op. Ja, ik vind dat ook vervelend voor hen, maar straks is het weer voorbij en dan halen ze het gauw genoeg weer in. Als ze zelf kinderen hebben, vertellen ze vast over deze “zware tijden” waar hun kinderen vervolgens het hunne van zullen denken.

Het zijn trouwens niet alleen de jonge mensen die klagen, de volwassenen klagen ook. Barbecue- en andere tuinfeestjes zijn lastig als je anderhalve meter afstand moet houden. Op vakantie naar Thailand of de Filippijnen gaat ook al niet. En voor wie? Voor de ouderen en de kwetsbaren. Als ik dit, pak weg, vier weken geleden geschreven had, dan had ik het allemaal wel begrepen. Het aantal besmettingen nam geweldig af, maar de wereld draait door en het coronavirus is er nog steeds, sterker nog de besmettingen nemen hand over hand toe. Je zou dus denken dat men weer wat serieuzer met de regels om zou gaan. Niets is minder waar en het zijn heus niet alleen de jonge mensen. Als ik aan het wandelen ben, moet ik regelmatig slalommen voor mensen die hun schooltijd echt al jaren achter de rug hebben. En ze gaan geen centimeter opzij. In de winkels is het al niet beter! Ik doe mijn boodschappen nog steeds alleen en ’s morgens vroeg. Vaak zijn de spuitflesjes en handdoekjes bij de karren dan leeg en het eenrichtingsverkeer bij de ingang van de AH-XL (waar ik naar toe ga, omdat het daar zo lekker ruim is) is alweer verleden tijd.

De mensen zijn “anderhalve-meter-moe” noemen ze dat. Ach, wat sneu nou! En die jonge mensen worden niet zo ziek, allemaal overdreven. Mark Rutte wil goeie vriendjes blijven met zijn kiezers en legt dus niks op, we zijn immers een volwassen volk? Hugo de Jonge geeft de GGD de schuld van het tekort aan mensen, ze hebben het niet duidelijk genoeg laten weten. Nee, nee, maar gelukkig is er de pers die via de WOB, wet openbaarheid van bestuur, inzage kan krijgen in contacten tussen het kabinet en de werkvloer. De GGD heeft in mei én in juli al laten weten, dat ze niet voldoende konden opschalen. Er is niets mee gedaan. Inmiddels waarschuwen ook anderen, die met de voeten in de klei staan en nog maar kort geleden er bijna bij neervielen, Diederik Gommers van de IC’s en Ernst Kuipers van het Erasmus MC. Zij weten waar ze het over hebben, dat hebben we tijdens het toppunt van de crisis allemaal kunnen zien.

Ik snap het allemaal wel en ik zou ook willen dat alles weer normaal was. Maar zo meteen gaat iedereen weer naar school en naar het werk, terug van vakantie, al of niet in het (oranje) buitenland. Testen is hier niet verplicht, waarom niet? In Duitsland kan het ook. En als er niet voldoende mensen zijn bij de GGD, de huisartsenlabs, de zogenaamde priklabs, willen graag bijspringen en wat die bron- en contactonderzoeken betreft, daar moeten mensen bij en snel ook. Er zijn m.i. voldoende werkloze mensen, die genoeg opleiding hebben en snel geschoold zouden kunnen worden.

Maar het belangrijkste is en blijft, dat we ons aan de regels houden, leuk of niet. We hebben zelf bewezen dat dat het beste werkt.

Niet één mening, niet één rode draad. Eerder een kluwen van ervaringen en af en toe mijn idee daarover.

Miriam Vaz Dias

Plaats reactie