Diverse

Laat Anne Frank een lichtend voorbeeld blijven, ook in 2020

Categorie: Diverse
Geschreven: donderdag 09 januari 2020 12:28
Gepubliceerd: donderdag 09 januari 2020 12:28
Geschreven door Miriam

AnneFrank © Historia.nl

De kop is eraf, het is al weer 9 januari. Het gelukkig nieuwjaarwensen, of zoals ze hier zeggen, ‘beste wensen’ op straat, in winkels en op andere ontmoetingsplaatsen, neemt al weer gestaag af. Nu ben ik van nature een optimist en sinds ik ooit het dagboek van Anne Frank las, heb ik haar overtuiging getracht over te nemen, namelijk dat de mens eigenlijk altijd het goede wilde. Maar tot mijn eigen teleurstelling ben ik er niet meer zo zeker van. Het lijkt wel of ik elke dag opnieuw het tegendeel toegeschoven krijg.

Om maar in ons eigen land te beginnen, vanmorgen las ik wat staatssecretaris van Vluchtelingenzaken, mevrouw Ankie Broekers-Knol tegen de Telegraaf gezegd had: “We willen niet meer dat het asielsysteem gebaseerd is op rechten, maar veel meer op regels”.

Is dit echt waar? En welke regels gaat het dan over? De regels die maken dat mensen jaren moeten wachten voor ze weten of ze mogen blijven of alsnog uitgezet worden? Die maken dat kinderen met hun ouders in een zogenaamde gezinslocatie zitten, ’s morgens vroeg overvallen worden, om naar een uitzetlocatie gebracht te worden, zonder fatsoenlijk hun spullen te kunnen inpakken en afscheid te kunnen nemen van nieuwgemaakte vrienden? Regelgeving die door de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst) met voeten getreden wordt door tekort aan personeel?

Ook vanmorgen las ik, dat Griekenland geacht wordt vluchtelingen op te vangen, want de rest van Europa laat het zitten en, alweer de VVD, vindt nog steeds dat er maar “opvang in de regio” gevonden moet worden, terwijl al 95% van de vluchtelingen in de omgeving van oorlogsgebieden op betere tijden wacht. Maar wat moet je, als je in een tentenkamp zit, waar weinig tot geen voorzieningen zijn, kinderen in alles tekortkomen, ziek worden en zelfs sterven, want ook in Griekenland is het winter!

Ander zorgpunt is de opwarming van de aarde. Het gaat ons allemaal aan en de gevolgen worden steeds merkbaarder. In Australië staat een gebied, groter dan Nederland in brand. Er zijn mensen omgekomen en dieren, mensen zijn dakloos geworden en dan durft de premier van dat land te beweren dat dat niets met het veranderen van het klimaat te maken heeft. Bovendien gaat hij rustig op vakantie, kennelijk woont hij niet in de buurt van zo’n rampgebied.

Intussen zitten we hier met al onze welvaart te hakketakken over wat ons allemaal “afgepakt wordt” aan zogenaamde tradities en bang zijn voor verlies van “identiteit”, wat daar ook mee bedoeld wordt.

Helaas zou ik zo nog wel even door kunnen gaan, maar ik wil dat niet. Al deze zaken maken het er niet gemakkelijker op om optimist te blijven, vertrouwen te houden in de mensheid en met een opgewekte blik 2020 in te kijken. Maar ik kan het ook niet laten, al was het maar omdat ik niet kan vergeten wat een moedig mens als Anne Frank hierover zei: “Ondanks alles blijf ik geloven in de goedheid van de mens”. Als zij dat kon, moet ik dat ook kunnen, dat is mijn diepste overtuiging.

Daarom, zoek naar het goede en probeer in elk geval géén pessimist te worden.

Miriam Vaz Dias