Hoofdmenu

Diverse

Tot zover de taallessen in de noodopvang

 catalpa

Onze Catalpa mag er dan lang over doen, hij is nog kaal als al zijn collega’s  al uitbundig groen staan te zijn, maar als hij dan ook blad krijgt, doet hij het goed. Enorme bladeren, in een lenteachtige, lichtgroene tint. En dat houdt hij de hele zomer vol, groen zijn, zonder het donker te maken in huis. Als slagroom op de taart, krijgen we in de tweede helft van juli ook nog grote witte bloemtrossen. Ze liggen bovenop de bladeren en moeten dus vanuit de slaapkamer bewonderd worden, maar dat heb ik er voor over.

Dit was de eerste alinea van wat een zomercolumn moest worden, gewoon, over bloemetjes en tuintjes, de zon en de regen. Dat was echt mijn bedoeling. En dan gebeurt er iets

waardoor ik  me van de wijs laat brengen.  Terwijl ik in de auto zit gaat mijn telefoon. Ik stop en neem op. Het is Nynke, zij is coördinator van Wellzo, de stichting die de activiteiten in en rond onze noodopvang regelt. Van taallessen tot leren fietsen en van scholen voor de kinderen tot brei- en haakuurtjes. Ze klinkt nogal mat, “De Heliconstate gaat niet per 1 oktober dicht, maar per 1 augustus. Beslissing van het COA. Straks komt de burgemeester met een persbericht. Ik heb je ook een mailtje gestuurd .”

Voor ik aan mijn mail toekom, heb ik nog een afspraak. Yalda en Nelofar, de Afghaanse zusjes van de eerste lichting, van oktober 2015, komen naar Leeuwarden om als vrijwilliger te werken op het festival Welcome to the Village.  Ze wonen nu in Overloon, in een AZC. Ze stralen als ze me op het perron zien staan en omhelzen me. We spreken Nederlands, zo goed en zo kwaad als het gaat. Ze verstaan mij goed, maar hun accent maakt het moeilijk voor mij om hen te verstaan. Het geeft niet, we nemen plaats op een bank in de hal en ik hoor dat ze het goed hebben: samen met hun moeder hebben ze één kamer, maar ze kunnen zelf koken en ze krijgen per week zevenenvijftig euro om van te leven. Nederlandse les krijgen ze twee keer in de week. Nadat we zo een poosje gepraat hebben, worden ze opgehaald door iemand van het festival. Een korte ontmoeting was het, maar wel een om blij van te worden. Het komt wel goed met de dames!

Als ik weer thuiskom, open ik de mail. Ik ben geschokt. Morgen is de laatste les. Na zondag zijn er ook geen andere activiteiten meer. Voor de bewoners komt dit helemaal onverwacht, zij horen om een uur of vijf voor het eerst geruchten, het COA heeft hen nog niet eens officieel ingelicht! Mijn WhatsApp rammelt voortdurend,  mijn collega’s willen allemaal nog naar die laatste les. We zullen samen met onze cursisten koffie drinken, met wat erbij, om het af te sluiten. Het was een leerzame periode. Ik heb veel aardige bewoners getroffen, maar ook heel veel  betrokken vrijwilligers. Ik zal ze missen, allemaal.

Volgende keer meer over al wat groeit en bloeit!

Miriam Vaz Dias         14-7-2016

Reacties   
+1 #3 Alex RIEMERSMA 25-07-2016 12:31
Hallo Miriam,
Bedankt voor je prachtige ontmoetings-verhaal!
Dit is precies waar het om draait in de ontwikkeling en het samen leven met nieuwkomers: elkaar willen ontmoeten en leren verstaan.
Je klinkt teleurgesteld in je column, maar je moet natuurlijk ook in gedachten houden hoeveel fantastisch werk jijzelf verricht hebt, zowel in direct contact met de tijdelijke bewoners van Heliconstate als ook ter ondersteuning van de lesgevers. Vergeet niet om trots te zijn op jezelf! (En ook op je mooie Spaanse naam - ik dacht even dat je zou gaan vertellen dat je voortaan je eigen Spaanse naam als eerste naam zult gaan gebruiken (Vas Diaz-Thielen klinkt ook mooi!) Trouwens, ik ben nu in Donostia / San Sebastian (Baskenland) waar ik een cursus Spaans volg en ook enkele woorden Baskisch leer. Vandaag geen les vanwege de nationale feestdag Sant Iago! Hartelijk gegroet en graag: "oant sjen!" Alex
Citeer
+1 #2 pierre thielen 15-07-2016 13:34
Vreemd verhaal, vreemde gang van zaken, zonder opgave van redenen?
Groeten, pierre
Citeer
+1 #1 Karen 14-07-2016 22:45
Mooi geschreven! Het was een bijzondere tijd, bijzondere ervaring die ik niet had willen missen. Bedankt. En misschien tot snel maar weer!
Citeer
Plaats reactie