Hoofdmenu

Actueel

Coronamaatregelen: boos zijn mag, maar bedenk goed op wie!

 

coronavirus3© BN De Stem

Het deed een beetje denken aan vroeger, als je je rapport zou krijgen. Hoe zou het er uitzien? Wat zou meester of juf zeggen? Met zo’n gevoel ging ik gisteravond voor de tv zitten. Wetend dat niet alles goed gegaan was, de regels niet door iedereen gevolgd waren. Er zouden vast wel onvoldoendes vallen, een slecht tussenrapport dus. Xander van der Wulp mocht vooraf al een en ander verklappen en wat hij vertelde voelde niet goed. Een onvoldoende dus, voor ons allemaal. Mark Rutte keek ernstig en ook Hugo de Jong had wel eens blijer uit zijn ogen gekeken.

Wat er kwam, was te verwachten, harde maatregelen, een gedééltelijke lockdown zelfs.

Dat laatste is wat vreemd, net als een béétje zwanger. Maar goed, wat de premier bedoelde was duidelijk. Cafés en restaurants op slot, na acht uur geen drank meer te koop, de groepjes weer kleiner en de sportmogelijkheden teruggeschroefd. Verpleeghuizen niet helemaal op slot gelukkig, maar wel beperkt bezoek. Het is niet om blij van te worden, dat geef ik toe.

De besmettingscijfers zijn in een gevaarlijk tempo opgelopen, een aantal ziekenhuizen heeft de behandeling van zogenaamde reguliere patiënten al weer “afgeschaald”, te weinig handen aan het bed mogelijk. Het zijn ook al niet meer alleen jonge mensen die ziek worden, die er overigens ook niet allemaal zonder kleerscheuren afkomen. Heel wat jonge mensen die genezen verklaard zijn, houden toch nog allerlei klachten en kunnen niet aan het werk. We heten uiteindelijk ook niet allemaal Trump! En jonge mensen dragen het wel over aan ouderen natuurlijk.

Maar niet blij worden, is nog wat anders dan boos zijn. Want op wie ben je dan boos? Op Rutte en De Jong. Ja, misschien waren ze tot nu toe niet streng genoeg, maar er waren wel afspraken. Dus wat dan te zeggen van al die mensen, en niet alleen jongeren, die zich van de regels niets aantrekken? Die geen halve centimeter opzij gaan als ze op de stoep iemand tegenkomen, in de winkel geen mondkapje opdoen en erger nog, een buschauffeur molesteren omdat die aan hen vraagt een mondkapje op te doen. Voor het OV is die afspraak al van veel eerder!

En dan de slachtoffers, nee, niet de zieken, dat zijn ook slachtoffers natuurlijk, maar de mensen die door hun werk met corona geconfronteerd worden. De Horeca staat steeds bovenaan, eigenaren van cafés worden geïnterviewd en mogen boos worden. Dat is ook terecht, maar er zijn nog zo veel anderen, die net zo goed te lijden hebben onder deze pandemie. De culturele sector bijvoorbeeld. En dan niet de grote toneelgezelschappen of orkesten, maar juist de kleinere, die normaal gesproken het hoofd wel boven water kunnen houden, maar die geen financiële buffers hebben. Taxichauffeurs, reisleiders, geluidstechnici die normaal bij concerten en festivals werken. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Wel eens aan de modewereld gedacht? Niet alleen de winkels, maar fotografen, modellen, stylisten en visagisten. Van die laatste groep weet ik toevallig uit de eerste hand dat die wereld al vanaf maart helemaal op zijn gat ligt. En deze mensen zijn meestal ZZP’ers. Over hen hoor je weinig en misschien komt dat doordat ze een heel diverse groep zijn. Maar zij hebben wel net zo goed recht op begrip en steun als dat nodig is. In de media mag het ook wel eens over hen gaan, dan krijgen KLM en consorten maar wat minder aandacht!

Laten we afspreken dat we ons allemaal zo veel mogelijk aan de regels houden, wellicht ziet ons kerstrapport er dan beter uit.

Miriam Vaz Dias

Plaats reactie