Hoofdmenu

Actueel

Wat ik in Friesland wel of niet wil, maak ik zelf wel uit

 sint 2

Vijfentwintig was ik en pas getrouwd, toen we een flat (voor de jongeren onder mijn lezers, zo noemden we toen een appartement) betrokken, aan de rand van Leeuwarden. Tot die tijd was Friesland voor mij de plaats waar mijn ouders, broer en zus een veilig heenkomen vonden in de oorlog. Ik kende het niet, maar het had een positieve klank.

Al kregen we regelmatig vragen over onze verhuizing. Helemaal naar het Hoge Noorden, wat moet je daar, je spreekt de taal niet eens en ga je dan ook de Elfstedentocht rijden? Maar het meest hoorden we: “zo ver weg!” Dat laatste irriteerde me toen en doet het nu nog. Om maar iets te noemen, Utrecht ligt iets meer dan anderhalf uur rijden van Leeuwarden. Tjonge jonge, je mag wel een pakje brood meenemen om niet van de honger om te komen. Nou is Utrecht van hieruit wel dichterbij dan Leeuwarden vanuit Utrecht, zo lijkt het.

Inmiddels woon ik hier al meer dan veertig jaar en nee, ik ben geen Fries geworden, dat kan niet,  gewoon omdat ik niet hier geboren ben, maar ik voel me hier wel thuis. De taal beheers ik alleen passief, Fries spreken en schrijven heb ik nooit geleerd. Misschien, als ik van te voren geweten had dat ik hier zo lang zou blijven, dat ik dat wel gedaan had. Het is er gewoon nooit van gekomen. Er is hier overigens ook niemand die mij dat kwalijk neemt. Als iemand mij in het Fries aanspreekt, antwoord ik gewoon in het Nederlands en bijna altijd gaat het gesprek dan verder in ons beider landstaal. Ik houd niet van generaliseren en ik ken ook niet alle Friezen, maar ik vind de meeste mensen hier gewoon aardig, hartelijk en behulpzaam. Natuurlijk zijn er ook minder aardige, maar dat is niet anders dan in Limburg of Overijssel.

Waarom dit zo uitgebreid aan de orde komt? Omdat dit weekend onze provincie zeer negatief in het nieuws kwam. Ja, inderdaad, dat wat zich afspeelde rond de aankomst van Sinterklaas. En eigenlijk niet eens over Dokkum wil ik het hebben, maar over de gebeurtenissen op de A7, waar drie bussen met demonstranten werden tegengehouden. Deze anti-zwartepietdemonstranten hadden een vergunning gekregen van de burgemeester van Dokkum, zolang ze zich maar aan de regels hielden, geen geweld, geen verstoring van de openbare orde en ze zouden op een daartoe aangewezen plaats gaan staan. Ik schat dat het om maximaal tweehonderd mensen ging, want meer kunnen er niet in die bussen gezeten hebben. Op de verwachte vijfentwintigduizend, betekent dat slechts een handjevol.

Over zwarte, paarse of roetveegpieten gaat het mij nu niet, mijn mening daarin is nog niet gewijzigd. Deze tijd moet een feestelijke maand zijn voor alle kinderen, met of zonder kleurtje, vanaf nu pietjes in alle kleuren wat mij betreft. Nee waar het mij nu om gaat is hoe alle Friezen over één kam geschoren worden. Alsof mensen hier niet verschillen, iedereen hier dezelfde mening is toegedaan.  Er ontstaat een nieuw soort tweespalt, Randstedelingen tegenover “de Friezen”. Respectievelijk tegen en voor zwarte piet. En dat gebeurt niet alleen door de media, die hier natuurlijk een heerlijk hapje in zien, maar ook door de veroorzakers van de A7-gebeurtenissen die de bussen tegenhielden. Zij benadrukken ook nog eens dat “we dat in Friesland niet willen”. Dat WE steekt me, ik bepaal zelf wel wat ik wil en ik weet zeker dat ik niet de enige ben, die er een heel andere mening op na houdt.

Ik blijf hier wonen, met veel plezier en omdat ik er heilig van overtuigd ben dat hier meningen verschillen en mensen daar alle recht op hebben. Daarbij hoort ook het recht om te demonstreren, voor iedereen, gelukkig wel.

Miriam Vaz Dias

Reacties   
+1 #3 Marianne Rots 22-11-2017 11:10
Mooi gesproken Miriam, dank je
Citeer
+1 #2 Gerard Brattinga 22-11-2017 00:30
Dag Miriam,

Ik ben het hartgrondig met je eens. Ook ik was het afgelopen weekend 'net grutsk op Fryslân'. Beter gezegd, ik schaamde me kapot en ik weet dat dat voor veel meer Friezen en inwoners van Friesland geldt. Het zijn weer de 'groten' die menen te moeten denken wat kinderen vinden. Ze lijken zelf erg klein van geest.
Citeer
+1 #1 Liesje Vaz Dias 21-11-2017 21:31
Ik woonde in de tweede helft van de jaren zestig in de Bijlmermeer. In die tijd kwamen de Surinamers en Antilianen ons land binnen met name in de Bijlmer. Wij hadden toen op de scholen al vele kleuren Pieten! En iedereen vond het prachtig!
Citeer
Plaats reactie