Hoofdmenu

Actueel

Pietenpraat

 

 FSzwartepiet

Als volwassen mensen van alle kleuren eindelijk eens met respect met elkaar omgingen, bestond het hele zwartepietenprobleem niet!  Helaas, zover zijn we nog niet, dan dus maar een alternatief plan: Als we vanaf nu starten met het anders “kleuren” van de pieten, is er over maximaal vier jaar geen vuiltje meer aan de lucht. Immers, kinderen geloven ongeveer tot hun zesde jaar in de goedheiligman en zijn maatjes. Kinderen van een jaar of twee weten nog van niets en accepteren elke kleur, zolang wij als volwassenen dat ook maar doen. Als ouders van die jonge kinderen nu de kans krijgen hun kinderen op te voeden met witte, rode en wat mij betreft groene Pieten, is er over vier jaar geen kind meer dat naar een zwarte piet taalt. Het is onzinnig om te beweren dat kinderen er moeite mee zouden hebben. Ik wou dat al die grote mensen eens volwassen werden!

Dit ingezonden stukje schreef ik vorig jaar in Trouw. Eigenlijk  dacht ik daarmee alles gezegd te hebben, maar er is meer.

Ooit was ik kleuterleidster, zo in de zestiger jaren. Het was de periode waarin we besloten dat Piet geen roe meer bij zich moest hebben. Hij was er toch niet om straf uit te delen! Het was feest, voor iedereen en stout waren alle kinderen (en volwassenen) wel eens. Ook in mijn tijd met kleuters schafte men de zak af, waarin stoute kindertjes mee naar Spanje moesten. Zak en roe komen nog in liedjes voor, maar wie maakt zich daar druk om? Die teksten zijn voor de kleintjes onbegrijpelijk, toch? “Makkers staakt uw wild graas”, wie het weet, mag het zeggen.

In een ver verleden heb ik zelf ook voor Piet gespeeld. En ja, ik was zwart. In die tijd was dat ook geen item. Er hoorde zelfs een speciaal stemmetje bij. Overigens, dat stemmetje was het eerste wat uit mijn rol verdween en mijn “Piet-creatie” was eerder slim dan dom.  Roe en stoutekinderenzak waren toen al verdwenen. O, ik zal nooit vergeten, hoe angstig een van mijn eigen kinderen naar mij keek. Ik helemaal zwart, Klaas Jan met vegen in zijn gezichtje, als schoorsteenpietje dus, opkijkend naar een vreemde. Het was niet leuk!

Inmiddels leven we in de eenentwintigste eeuw. De wereld is er niet mooier op geworden. Om maar bij ons eigen land te blijven. We zijn verdeeld, er worden wiggen gedreven tussen mensen, bewust en onbewust. Tussen rijk en arm, jong en oud, religieus of niet, homo of hetero en tussen wit en niet wit. Ja, wit, niet blank, als gekleurde mensen allemaal zwart genoemd worden, dan alle blanken maar wit. En wij laten ons splitsen, uiteendrijven en verdelen. Als je Piet zwart wilt houden, ben je racist, als je dat niet wilt, gooi je de Nederlandse traditie te grabbel. Het is om diep verdrietig van te  worden. Je eigen vrienden zijn een andere mening toegedaan dan jij. Dat mag, maar laat het niet zover komen dat het vriendschappen vernietigt. Dat mag niet, dan wordt het leven zwaar en onleefbaar.

Nu is het Halloween. Voor mij betekent dat niks, het is overgewaaid uit andere culturen. Het wordt omarmd of het bij onze tradities hoort. Ik gun iedereen zijn feestje, zolang je er anderen niet mee kwetst.  Bloederige bruiden en zwartgrimmige skeletten, ik houd er niet van, maar het zijn geen karikaturen waarmee anderen zich gekwetst hoeven voelen.

Geloof mij, kinderen accepteren elke soort Piet en Sinterklaas. Ik herinner mij een kleuter die enthousiast opsprong toen de Sint binnenkwam: “o, jij hebt dezelfde schoenen als mijn vader!” Diepgelovig en blind voor het feit dat het haar vader wás. Zo zal het blijven, ik ben daarvan overtuigd. En als je allemáál feest kunt vieren, door zo’n simpele verandering, waarom dan niet?

Halbe Zijlstra heeft het mis! Het sinterklaasfeest is niet in gevaar, onze maatschappij wel, als het zo doorgaat!

Miriam Vaz Dias      30-10-2016

Plaats reactie